CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO (ChPL)
1. NAZWA WŁASNA PRODUKTU LECZNICZEGO
KETREL 25 mg, tabletki powlekane
KETREL 100 mg, tabletki powlekane
KETREL 200 mg, tabletki powlekane
2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY SUBSTANCJI CZYNNYCH
25 mg tabletka: Każda tabletka zawiera 25 mg kwetiapiny (Quetiapinum) - w postaci
28,78 mg fumaranu kwetiapiny.
100 mg tabletka: Każda tabletka zawiera 100 mg kwetiapiny (Quetiapinum) - w postaci 115,13 mg fumaranu kwetiapiny.
200 mg tabletka: Każda tabletka zawiera 200 mg kwetiapiny (Quetiapinum) - w postaci 230,26 mg fumaranu kwetiapiny.
Substancje pomocnicze - patrz p. 6.1
3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Tabletki powlekane.
4. DANE KLINICZNE
4.1 Wskazania do stosowania
Lek Ketrel wskazany jest w ostrych i przewlekłych zaburzeniach psychicznych, w tym schizofrenii.
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Ketrel powinien być stosowany dwa razy na dobę bez względu na posiłek.
Dorośli:
Zalecana dawka dobowa preparatu to 50 mg (1. dzień), 100 mg (2. dzień), 200 mg
(3. dzień), 300 mg (4. dzień).
Od 4. dnia zalecana dawka dobowa powinna wynosić od 300 mg do 450 mg. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerowania leku przez pacjenta, dawka może być modyfikowana w zakresie 150 mg do 750 mg na dobę.
Osoby w podeszłym wieku:
Pacjenci w podeszłym wieku powinni zaczynać leczenie od dawki dobowej 25 mg. Następnie dawkę należy zwiększać codziennie o 25 mg lub 50 mg do osiągnięcia dawki terapeutycznej, która jest zwykle mniejsza niż u młodszych pacjentów.
Dzieci i młodzież:
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania kwetiapiny u dzieci i młodzieży nie zostało dostatecznie przebadane.
Pacjenci z niewydolnością wątroby bądź nerek
Klirens kwetiapiny jest zmniejszony o ok. 25% u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek lub wątroby. Kwetiapina jest znacząco metabolizowana przez wątrobę, dlatego należy ostrożnie stosować lek u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby.
Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek lub wątroby powinni zaczynać leczenie od dawki dobowej 25 mg i zwiększać codziennie dawkę o 25 mg lub 50 mg do osiągnięcia dawki terapeutycznej.
4.3 Przeciwwskazania
Przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na kwetiapinę bądź którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu.
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Układ krążenia
Kwetiapinę należy ostrożnie stosować u pacjentów z chorobami serca, naczyń, w tym układu naczyniowego mózgu, a także w przypadku skłonności do niskiego ciśnienia tętniczego.
Ketrel może powodować ortostatyczny spadek ciśnienia krwi, szczególnie w początkowym okresie ustalania dawki. Spadek ciśnienia krwi występuje częściej u osób w podeszłym wieku niż u młodszych pacjentów.
W próbach klinicznych podawanie kwetiapiny nie było związane z trwałym wydłużeniem odstępu QTc. Jednakże, podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność, gdy kwetiapina jest stosowana z lekami o których wiadomo, że wydłużają odstęp QTc, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku.
Napady drgawkowe
W kontrolowanych badaniach klinicznych nie stwierdzono występowania drgawek częściej niż w grupie placebo. Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, lek należy ostrożnie stosować u pacjentów z padaczką lub napadem padaczkowym w wywiadzie.
Złośliwy zespół neuroleptyczny
Złośliwy zespół neuroleptyczny może wystąpić u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi. Objawy kliniczne to: hipertermia, zaburzenie czynności układu autonomicznego, sztywność mięśni, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej. W takim przypadku, terapię należy natychmiast przerwać i zastosować odpowiednie leczenie.
Późne dyskinezy
Tak jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, kwetiapina może wywoływać późne dyskinezy po długotrwałym leczeniu. Jeśli występują objawy późnych dyskinez, należy zredukować dawkę leku lub przerwać leczenie kwetiapiną.
Ostre objawy odstawienne
Ostre objawy odstawienne w tym nudności, wymioty, bezsenność bardzo rzadko odnotowano po nagłym odstawieniu dużych dawek leków przeciwpsychotycznych.
Może także wystąpić nawrót objawów psychotycznych i odnotowano wystąpienie zaburzeń ruchowych (akatyzja, dystonia, dyskineza). Zatem zalecane jest stopniowe odstawianie leku.
4.5 Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji
Ze względu na oddziaływanie kwetiapiny na ośrodkowy układ nerwowy, lek powinien być stosowany ostrożnie w skojarzeniu z innymi lekami oddziałującymi również na ośrodkowy układ nerwowy oraz w połączeniu z alkoholem.
Kwetiapina nie zmieniała farmakokinetyki litu po jednoczesnym podaniu.
Kwetiapina nie wpływała na enzymy wątrobowe związane z metabolizmem antypiryny.
Jednoczesne podanie kwetiapiny i fenytoiny wywoływało zwiększony klirens kwetiapiny.
W przypadku jednoczesnego podawania fenytoiny bądź innych leków indukujących enzymy wątrobowe (karbamazepiny, barbituranów, ryfampicyny) zaleca się zwiększenie dawki kwetiapiny.
W przypadku odstawienia fenytoiny bądź zamiany na lek, który nie jest środkiem pobudzającym enzymy wątrobowe (np. walproinian sodu), dawka kwetiapiny powinna zostać zmniejszona.
Farmakokinetyka kwetiapiny nie była znacząco zmieniona po jednoczesnym podaniu z rysperydonem lub haloperydolem. Jednak podanie kwetiapiny z tiorydazyną powodowało zwiększenie klirensu kwetiapiny.
Nie stwierdzono również zmiany farmakokinetyki kwetiapiny po łącznym podaniu z lekiem przediwdepresyjnym - imipraminą (znanym inhibitorem CYP2D6) bądź fluoksetyną (znanym inhibitorem enzymu CYP3A4 i CYP2D6).
CYP3A4 jest głównym enzymem biorącym udział w metabolizmie kwetiapiny. Farmakokinetyka kwetiapiny nie była znacząco zmieniona po jednoczesnym podaniu cymetydyny (znany inhibitor enzymu P450). Jednakże zaleca się ostrożność, kiedy stosuje się kwetiapinę jednocześnie z silnymi inhibitorami enzymu CYP3A4 (takimi jak ketokonazol czy erytromycyna).
4.6 Stosowanie podczas ciąży lub laktacji
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania kwetiapiny w ciąży nie jest ustalone (patrz 5.3, Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie), dlatego kwetiapina powinna być stosowana u kobiet w ciąży jedynie w przypadku, kiedy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.
Nieznany jest stopień, w jakim kwetiapina wydziela się do mleka matki, dlatego kobiety karmiące piersią powinny być poinformowane o ryzyku z zaleceniem odstawienia od piersi.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu
Preparat może powodować senność. Nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych i obsługiwać maszyn podczas stosowania preparatu, dopóki nie zostanie jednoznacznie określone jak silny jest wpływ na powyższe czynności.
4.8 Działania niepożądane
Najczęściej występującymi, a jednocześnie najbardziej istotnymi działaniami niepożądanymi odnotowanymi w krótkoterminowych, kontrolowanych badaniach kwetiapiny były: senność (17,5%), zawroty głowy (10%), zaparcia (9%), niedociśnienie ortostatyczne (7%), suchość błon śluzowych jamy ustnej (7%), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (6%).
Tabela 1
Działania niepożądane, które wystąpiły u co najmniej 1% pacjentów leczonych kwetiapiną w kontrolowanych badaniach z użyciem placebo w badaniach II/III fazy a
| . |
KWETIAPINA (n=510)
|
Placebo (n=206)
|
| .Całkowita liczba (%) pacjentów, u których odnotowano działania niepożądaneb |
.406 (79,6)
|
155 (75,2)
|
| Organizm jako całość? |
.
|
.
|
| Bóle głowy |
99 (19,4)
|
36 (17,5)
|
| Osłabienie |
18 (3,5)
|
6 (2,9)
|
| Bóle brzucha |
16 (3,1)
|
1 (0,5)
|
| Bóle pleców |
10 (2,0)
|
1 (0,5)
|
| Gorączka |
8 (1,6)
|
2 (1,0)
|
| Bóle w klatce piersiowej |
9 (1,8)
|
3 (1,5)
|
| Układ sercowo-naczyniowy |
.
|
.
|
| Niedociśnienie ortostatyczne |
36 (7,1)
|
5 (2,4)
|
| Tachykardia |
36 (7,1)
|
10 (4,9)
|
| Nadciśnienie |
9 (1,8)
|
3 (1,5)
|
| Układ pokarmowy |
.
|
.
|
| Zaparcia |
44 (8,6)
|
10 (4,9)
|
| Suchość błony śluzowej jamy ustnej |
33 (6,5)
|
6 (2,9)
|
| Niestrawność? |
32(6,3)
|
5 (2,4)
|
| Biegunka |
10 (2,0)
|
4 (1,9)
|
| Zwiększona aktywność GGT |
8 (1,6)
|
1 (0,5)
|
| Układ krwiotwórczy |
.
|
.
|
| Leukopenia |
8 (1,6)
|
0
|
| Zaburzenia przemiany materii i odżywiania |
.
|
.
|
| Zwiększona aktywność AlAT |
31 (6,1)
|
3 (1,5)
|
| Zwiększona aktywność AspAT |
18 (3,5)
|
2 (1,0)
|
| Zwiększenie masy ciała |
10 (2,0)
|
0
|
| Układ mięśniowo-szkieletowy |
.
|
.
|
| Ból mięśni |
6 (1,2)
|
1 (0,5)
|
| Układ nerwowy |
.
|
.
|
| Senność |
89 (17,5)
|
22 (10,7)
|
| Zawroty głowy |
49 (9,6)
|
9 (4,4)
|
| Niepokój |
16 (3,1)
|
6 (2,9)
|
| Ukłkad oddechowy |
.
|
.
|
| Zapalenie śluzówki nosa |
17 (3,3)
|
1 (0,5)
|
| Skóra |
.
|
.
|
| Wysypka |
22 (4,3)
|
6 (2,9)
|
| Suchość skóry |
6 (1,2)
|
2 (1,0)
|
| Inne |
.
|
.
|
| Bóle uszu |
6 (1,2)
|
0
|
| Układ moczowo-płciowy |
.
|
.
|
| Zapalenie dróg moczowych |
7 (1,4)
|
1 (0,5)
|
a Zamieszczono jedynie działania niepożądane, które wystąpiły częściej u pacjentów leczonych kwetiapiną w stosunku do placebo. Działania niepożądane, które wystąpiły w związku z przyjmowaniem kwetiapiny z tą samą częstotliwością bądź mniejszą niż w grupie przyjmującej placebo, to: ból, zakażenie, agresywność, przypadkowe urazy, niedociśnienie, nudności, wymioty, pobudzenie, nerwowość, bezsenność, akatyzja, hipertonia, drżenie, depresja, parestezje, zapalenie gardła, niedowidzenie.
(b) U pacjentów mogło być odnotowane, zaobserwowane więcej niż jedno działanie niepożądane.
Podobnie do innych preparatów przeciwpsychotycznych blokujących aktywność receptora ?1adrenergicznego, kwetiapina może wywoływać niedociśnienie ortostatyczne (powiązane z zawrotami głowy), tachykardię, a u niektórych pacjentów omdlenia, jednakże powyższe działania niepożądane pojawiają się szczególnie na początku stosowania preparatu (patrz punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania).
Obserwowano sporadycznie napady padaczkowe u pacjentów przyjmujących kwetiapinę, chociaż ich częstotliwość była nie większa niż ta obserwowana u pacjentów przyjmujących placebo w kontrolowanym badaniu klinicznym (patrz punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania).
Odnotowano, aczkolwiek rzadko, przypadki wystąpienia priapizmu u pacjentów przyjmujących kwetiapinę.
Tak jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, kwetiapina powodowała wystąpienie rzadkich przypadków złośliwego zespołu neuroleptycznego (patrz punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania).
Stosowanie kwetiapiny, podobnie jak innych leków przeciwpsychotycznych, może powodować zmiany liczby białych krwinek we krwi. Przejściową leukopenię i (lub) neutropenię obserwowano u 1,6% pacjentów przyjmujących kwetiapinę w badaniu kontrolowanym z użyciem placebo. Sporadycznie obserwowano zwiększenie liczby granulocytów we krwi.
W czasie leczenia kwetiapiną, jak i w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, odnotowano rzadkie przypadki obrzęków.
Bezobjawowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, GGT) w osoczu obserwowano jedynie u kilku pacjentów leczonych kwetiapiną, jednakże zazwyczaj podczas kontynuowanego leczenia wartości aktywności aminotransferaz powracały do normy.
Kwetiapina może powodować niewielkie zwiększenie stężenia trójglicerydów i cholesterolu całkowitego we krwi.
Leczenie kwetiapiną w małych dawkach powoduje zmniejszenie stężenia hormonów tarczycy, w szczególności całkowitego T4 i wolnego T4. Zmniejszenie całkowitego i wolnego T4 obserwowano maksymalnie w ciągu pierwszych 2 do 4 tygodni leczenia kwetiapiną, przy czym kontynuowanie leczenia nie powodowało dalszego zmniejszenia stężenia hormonów tarczycy. Jednocześnie, nie zaobserwowano przypadków klinicznie istotnych zmian stężenia TSH. W prawie każdym przypadku, przerwanie leczenia kwetiapiną wiązało się z przywróceniem stężenia całkowitego i wolnego T4, niezależnie od długości okresu leczenia.
Podobnie, jak inne leki przeciwpsychotyczne, kwetiapina może powodować wydłużenie odstępu QTc, jednakże w badaniach klinicznych, nie potwierdzono przetrwałego wydłużenia odstępu QTc, (patrz punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania).
Nasilenie cukrzycy i hiperglikemię odnotowano bardzo rzadko w trakcie leczenia kwetiapiną. Odpowiednie monitorowanie kliniczne jest wskazane u pacjentów z cukrzycą i ze zwiększonym ryzykiem zachorowania na cukrzycę.
4.9 Przedawkowanie
Przyjęcie szacunkowej dawki kwetiapiny do 20 g nie spowodowało śmierci pacjenta, przy czym powrót do zdrowia następował bez żadnych konsekwencji.
Generalnie, odnotowane objawy i oznaki wynikały z nasilenia efektów farmakologicznych leku tj. : senność, tachykardia i niedociśnienie.
Nie istnieje szczególne antidotum dla kwetiapiny. W przypadkach ostrego zatrucia, należy rozważyć możliwość zwielokrotnienia dawki leku przez pacjenta, zaleca się intensywną opiekę lekarską.
Ciągły nadzór lekarski oraz monitorowanie stanu pacjenta powinno być kontynuowane do momentu całkowitego powrotu do zdrowia.
5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Kod ATC: N 05 AH 04
Kwetiapina jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym oddziaływującym na szerokie spektrum receptorów. Kwetiapina wykazuje większe powinowactwo do receptora serotoninowego (5HT2) w mózgu niż do receptorów dopaminowych w mózgu (D1 i D2). Kwetiapina wykazuje duże powinowactwo do receptora histaminowego (H1) i adrenergicznego (alfa1) oraz mniejsze do receptora adrenergicznego (alfa2). Praktycznie nie ma powinowactwa do receptorów benzodiazepinowych i muskarynowych.
Kwetiapina wykazuje aktywność w testach dla leków przeciwpsychotycznych, m. in. w teście odruchu unikania u małp.
Stwierdzono również, że kwetiapina wykazuje minimalną aktywność w testach na zwierzętach, które pozwalają przewidzieć potencjalne objawy pozapiramidowe u ludzi:
- minimalna chwiejność dystoniczna u małp z nadwrażliwością wywołaną przez haloperydol i uprzednio nie leczonych,
- słaba aktywność wywoływania katalepsji u szczurów.
Wyniki trzech badań klinicznych z użyciem kontroli placebo, w których kwetiapina stosowana była w dawkach 75-750 mg/dobę, potwierdzają brak różnic w częstości występowania objawów pozapiramidowych oraz użycia jednoczesnego leków antycholinergicznych pomiędzy grupami kwetiapiny a placebo.
Kwetiapina powoduje tylko przemijające zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi. W badaniach klinicznych nie stwierdzono różnic w stężeniu prolaktyny we krwi pomiędzy grupami kwetiapiny a placebo.
W badaniach klinicznych kwetiapina była skuteczna w znoszeniu objawów zarówno pozytywnych jak i negatywnych w schizofrenii. Krótkookresowe badania porównawcze z chlorpromazyną i haloperydolem wykazały podobną skuteczność kwetiapiny z tymi lekami.
5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Kwetiapina jest łatwo wchłaniana z przewodu pokarmowego i podlega znacznemu metabolizmowi. Biodostępność kwetiapiny nie jest znacząco zmieniona po jednoczesnym podaniu z posiłkiem. Okres półtrwania wynosi ok. 7 godzin. Kwetiapina jest wiązana w 83% z białkami krwi.
Badania kliniczne wykazały skuteczność kwetiapiny w dawkowaniu dwa razy na dobę, co zostało potwierdzone badaniami PET (tomografii komputerowej emisyjnej). Badanie to wykazało, że lek wiąże się z receptorami 5HT2 i D2 przez okres aż do 12 godzin.
Farmakokinetyka kwetiapiny jest liniowa i nie różni się u mężczyzn i u kobiet.
Klirens kwetiapiny u osób w podeszłym wieku jest o ok. 30-50% mniejszy niż u osób młodszych.
Klirens kwetiapiny u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek bądź wątroby był mniejszy o ok. 25 %, ale wartości klirensu u poszczególnych pacjentów mieściły się w granicach normy.
Kwetiapina jest intensywnie metabolizowana po podaniu doustnym. Tylko 5% radioaktywności kwetiapiny zostało wykryte w moczu lub kale.
Z całkowitej radioaktywności leku, 73% wykryto w moczu a 21% w kale.
Głównym enzymem odpowiedzialnym za metabolizm kwetiapiny jest CYP3A4 cytochromu P450.
Kwetiapina i jej metabolity są słabymi inhibitorami cytochromu P450 - izoenzymów 1A2, 2C9, 2C19, 2D6 i 3A4, ale tylko w stężeniach 10-50 razy większych niż stężenia występujące po stosowaniu standardowych dawek u ludzi 300-450 mg/dobę.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania toksyczności ostrej
Kwetiapina wykazała małą toksyczność ostrą. Wyniki badań na myszach i szczurach po podaniu doustnym (500 mg/kg mc.) bądź dootrzewnowym (100 mg/kg mc.) były typowe dla skutecznego neuroleptycznego środka. Obserwowano zmniejszenie czynności motorycznej, opadanie powiek, utratę prawidłowych odruchów, ślinotok i drgawki.
Badania toksyczności po zażyciu wielokrotnej dawki
Po wielokrotnym podaniu preparatu szczurom, psom i małpom ośrodkowy układ nerwowy ww. gatunków zareagował w sposób typowy dla przeciwpsychotycznych leków zawierających kwetiapinę (czego przykładem może być wystąpienie działania uspokajającego po mniejszych dawkach oraz drżeń, drgawek i krańcowego wyczerpania po większych dawkach).
Nasilenie hiperprolaktynemii wywoływanej przez kwetiapinę i jej matabolity będące antagonistami receptora D2 było różne zależnie od gatunku zwierząt, ale najbardziej wyraźne było u szczurów, a skutki były widoczne w trwającym 12 miesięcy badaniu (rozrost sutków, zwiększenie masy przysadki, zmniejszenie masy macicy, nasilenie wzrostu samic).
Odwracalne zmiany morfologiczne i czynnościowe w wątrobie, występujące jednocześnie z indukcją enzymów wątrobowych, były widoczne u myszy, szczurów i małp.
Przerost pęcherzykowych komórek tarczycy i zmiany stężenia hormonów tarczycy we krwi wystąpiły u szczurów i małp.
Pigmentacja tkanek, w szczególności tarczycy, nie była związana ze zmianami morfologicznymi lub czynnościowymi tych tkanek.
Przejściowe zwiększenie częstości akcji serca, bez wpływu na ciśnienie krwi, wystąpiło u psów.
Zaćma wystąpiła po 6 miesiącach u psów po dawkach 100 mg/kg mc. na dobę i była ona związana z inhibicją syntezy cholesterolu w soczewkach. Zaćmy nie obserwowano u małp, którym podawano dawki 225 mg/kg mc. na dobę, a także nie obserwowano u gryzoni. Monitorowanie badań klinicznych nie ujawniło powiązania zmętnienia rogówki u ludzi z przyjmowanymi lekami.
Nie stwierdzono redukcji liczby krwinek białych obojętnochłonnych bądź agranulocytozy w żadnym badaniu toksyczności.
Badania karcynogenności
U szczurów po dawkach 0, 20, 75 i 250 mg/kg mc. na dobę częstotliwość wystąpienia gruczolakoraka sutka zwiększyła się po wszystkich dawkach u samic szczurów, jako konsekwencja zbyt dużego stężenia prolaktyny we krwi.
U szczurów samców po dawkach 250 mg/kg mc. na dobę i myszy po dawkach 250 i 750 mg/kg mc. na dobę, zwiększyła się liczba łagodnych pęcherzykowych gruczolaków tarczycy, zgodnie ze znanym specyficznym dla gryzoni mechanizmem wynikającym ze zwiększonego klirensu tyroksyny wątrobowej.
Badania rozrodczości
U szczurów obserwowano skutki zwiększonego stężenia prolaktyny (niewielka redukcja płodności samców i ciąż urojonych, przedłużony okres nieaktywności seksualnej, przedłużenie okresu przedkopulacyjnego i redukcja liczby ciąż), jednak nie można odnieść wyników tych badań do ludzi ze względu na różnice gatunków w hormonalnej kontroli rozrodczości.
Kwetiapina nie miała teratogennego działania.
Badania mutagenności
Badania genetycznej toksyczności kwetiapiny wykazały brak mutagenności oraz brak wpływu na chromosomy.
6. DANE FARMACEUTYCZNE:
6.1 Wykaz substancji pomocniczych
Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, krzemionka koloidalna bezwodna, wapnia wodorofosforan bezwodny, skrobi glikolan sodu, magnezu stearynian, kopowidon, lak żółcieni pomarańczowej (Ketrel 25 mg), lak żółcieni chinolinowej (Ketrel 100 mg), Opadry HP White.
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie są znane.
6.3 Okres ważności
2 lata.
6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 250C.
Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Pojemnik PE Duma TWIST-OFF, zamknięty zakrętką PP Duma TWIST-OFF Cap z odrywanym pierścieniem gwarancyjnym i środkiem osuszającym.
W jednym pojemniku znajduje się 30 okrągłych dwuwypukłych tabletek powlekanych o kolorze pomarańczowym preparatu Ketrel 25 mg.
W jednym pojemniku znajduje się 60 okrągłych dwuwypukłych tabletek powlekanych o kolorze żółtym preparatu Ketrel 100 mg.
W jednym pojemniku znajduje się 60 okrągłych dwuwypukłych tabletek powlekanych o kolorze białym preparatu Ketrel 200 mg.
6.6 Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego do stosowania i usuwania jego pozostałości
W celu ochrony leku przed dostępem osób niepowołanych, zakrętka opakowania zaopatrzona jest w plombę gwarancyjną.
Należy postępować zgodnie z poniższymi rysunkami w celu prawidłowego otwarcia opakowania:
